M.E. is een bitch

Het spijt me als de titel je heeft gechoqueerd, maar iets beters kan ik er niet van maken. Klootzak of eikel had ook gekund, maar ik zie M.E. liever als iets vrouwelijks. Waarom? Geen idee. Gevoel! Wellicht heeft het te maken met het feit dat ik een vrouw ben, dat ik graag wil dat we gelijken zijn, ook al zullen we dat nooit zijn, want

M.E. is dus een bitch. Een keiharde tante die voor niets of niemand terugdeinst een schijt heeft aan alles en iedereen. Het kan haar helemaal niets schelen wie of wat je bent.

Het zal haar een zorg zijn of je jong of oud bent. Het maakt haar niet uit of je man of vrouw bent, ze maakt geen onderscheid – wat dan weer vóór haar pleit. Ze heeft er totaal geen boodschap aan uit welk soort gezin je komt. Geld of afkomst doet haar niets.

Ze denkt er niet bij na of je met je studie in staat bent de wereld te redden, voor haar ben je niet anders dan iemand die zonder diploma hele dagen tv kijkt en geen zin heeft om te werken – laat staan de wereld te redden. Niet per se iets mis mee, dus wellicht matchen we daar een beetje.

Wat zou het haar kunnen schelen als jij niet genoeg energie hebt om je eten klaar te maken? Het maakt haar echt niet uit dat je moeite hebt je gezin te onderhouden. Ze houdt er geen rekening mee dat je moet bevallen (of bij de bevalling van je vrouw moet zijn) en dat daar energie voor nodig hebt. Net zo min kan het haar schelen of het je trouwdag is of de uitvaart van je lievelingsoom. Volgens mij heeft ze er zelfs geen boodschap aan als je zelf op het punt staat deze wereld te verlaten voor een andere, maar daar weet ik weinig over. ;-P

M.E. houdt met helemaal niets en niemand rekening en als je denkt dat je haar te slim af kunt zijn dan heb je het mis.

Je kunt misschien even op een zijspoor kunnen rijden, maar uiteindelijk zorgt dat pretmoment alleen maar voor een volledige ontsporing.

M.E. is niet te paaien met middagdutjes en je kunt het niet met haar op een akkoordje gooien. 

Haar wil is wet. Het is net je moeder toen je nog een kind was. Ze is niet gevoelig voor je gemok en keihard jankend op de grond met je vuisten slaan doet haar helemaal niets. Ze is koud, kil, gemeen en knetterhard. Oké, ik hoop dat je moeder dat laatste (koud, kil) zeker niet zo was toen je jong was, maar je had vast weinig in te brengen als je voelde dat jij het anders wilde, maar je moeder er anders over dacht. Je begrijpt vast wat ik bedoel, onderhandelen is lastig.

De gemene (stief) moeders uit de sprookjes zijn er helemaal niets bij en voor de meesten is er geen ‘ze leefden nog lang en energiek’.

Nee, myalgische encefalomyelitis is en blijft een bitch, maar eerlijk is eerlijk – zelfs met de beste bitches kun je uiteindelijk leren leven. Gewoon een kwestie van de juiste gebruiksaanwijzing zien te vinden. En als ze een keer een rothumeur heeft dan kun je haar maar het beste met rust laten.

Geplaatst door

*Niet te vangen in hokjes |*Blogt ook niet binnen kaders |*70's kind | *Never a dull moment | *Getrouwd in hetzelfde jaar als de Koning en Koningin |*Moeder van een koningskoppel (niet diezelfde, uiteraard!) | *Sinds 1998 ME/CVS | *Alles behalve lui te noemen |*Droomt graag groot |*Moet het doen met wat kan | *Schreef zeventien boeken | *Drie te koop | *Blogt sinds 2006 |*Vaak voor anderen, nu voor zichzelf

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s