Emotie-eten [NEGATIEF ZELFBEELD #5]

De afspraak bij Riozorg – waar ik de eerste blog uit deze serie over schreef – heeft niet alleen gezorgd voor piekeren en slapeloze nachten, maar heeft er ook voor gezorgd dat ik weer begonnen ben met emotie-eten. Nu is mij dat niet vreemd en heb ik wel vaker een terugval, maar toch viel het me dit keer toch rauw op mijn dak. In de week voor de afspraak begon het en in de week na de afspraak is het alleen maar erger geworden.

Een paar maanden geleden besloot ik veganist te worden. Dat ging zo goed dat ik mijn emotie-eten onder controle kreeg. Er was geen behoefte meer aan slecht voedsel en ik voelde me enorm bevrijdt. Natuurlijk wist ik wel dat ik toch moest blijven oppassen, maar toen die ene afspraak in zicht kwam merkte ik dat ik steeds vaker een uitzondering maakte. Die paar uitzonderingen werden uiteindelijk een soort van regelmaat en dat had natuurlijk consequenties.

In de eerste twee maanden dat ik veganist werd viel ik zonder enige moeite 7,5 kilogram af, maar in de laatste anderhalve week (misschien toch twee) heb ik er toch weer twee bij gegeten. Hoe zonde is dat. Misschien zelfs wel drie. Heb ik al die moeite gedaan en dan komt ik toch weer aan.

Eigen schuld dikke bult, ik steek mijn hand in eigen boezem.

Toch word ik er een beetje moedeloos van . Een heel klein beetje maar hoor, want ik weet dat het mogelijk is om de knop weer om te zetten. Het is alleen de vraag of dat deze zomervakantie ook nog gaat lukken. Als we daadwerkelijk weggaan is het toch verleidelijk om wat vaker iets lekkers op tafel te zetten. Chips en alcohol zijn zo gekocht en chocolade is nog erger (met name voor de kinderen, alleen kan ik het dan niet negeren). Dat is overigens niet vegan, niet die versie. 😉

Overtuigd veganisme

Om echt van mijn emotie-eten af te komen zal ik ervoor moeten kiezen om overtuigd veganist te worden, maar dat is niet zo heel makkelijk. Ja, thuis wel, maar als je echt ergens anders wilt eten is het heel erg moeilijk. Vegetarisch kun je nog wel krijgen, maar wil je niets van dierlijke producten is het bijna onmogelijk zelfs. Ja, ik weet het: allemaal koeien en varkens op de weg en die moet ik gewoon even doodschieten. GRAPJE! Veganist, duh!

Maar goed, terug naar overtuigd veganist worden. Om het mezelf makkelijker te maken is het handig om gewoon te stoppen met álle dierlijke producten. Als ik dat doe dan neem ik ook al een heel stuk van suikergebruik weg, want dat zit in al die laatste dingen die ik toch niet kan laten staan (snoep bijvoorbeeld). Nu klinkt dit wel heel erg groots en wellicht heb ik dat te danken aan mijn negatieve zelfbeeld, maar toch.

Als ik overtuigd veganist wordt sta ik ook ergens voor

en zeg nou zelf: voor die chocolade werd ook melk gebruikt, voor de cake werden ook eieren gepakt en voor de stroopwafels hebben ze ook een koe gemolken. Het is wat mijzelf betreft (voor mij!) best wel hypocriet dat ik dat wel mag nemen. Als het in mijn straatje past mag het wel. Klinkt het logisch? Hashtag gedachtenkronkel! 😉 Even los van dit alles: op het moment dat ik heel iets de teugels laat vieren slaat het paard op hol.

Verslavingsgevoelig

Gelukkig kan ik met alcohol prima mate houden, anders zou ik dat ook nog de deur uit moeten doen. Ik heb overigens nooit geweten dat mensen met een negatief zelfbeeld verslavingsgevoelig zijn, maar het verklaard in ieder geval een boel. Wat ik me dan afvraag is of ik dan ook meteen van mijn eetverslaving af ben als ik een positief zelfbeeld heb. Ik vind mijn eetverslaving namelijk heel erg vervelend, vooral omdat het altijd slecht voedsel is dat ik er graag in gooi. Voedsel dat me letterlijk en figuurlijk geen energie geeft, maar me letterlijk wel energie afneemt. Fact: suikerrijk eten is nu eenmaal lekker.

Doeslief

Tijd om de komende weken eens wat liever voor mezelf te zijn en me afvragen of ik met bepaalde voedingskeuzes nou lief voor mezelf ben – en voor mijn lijf – of juist niet. Net zoals ik deed toen ik die 7,5 kg kwijtraakte.

LIEF ZIJN VOOR MEZELF zou prioriteit nummer 1 moeten zijn op mijn lijstje.

Lekker egoïstisch niet mijn gezin op nummer 1, maar ikzelf. Wordt aan gewerkt! Op het moment dat deze blog online komt ben ik al een week bezig, dus…

Wordt vervolgd!

Geplaatst door

*Niet te vangen in hokjes |*Blogt ook niet binnen kaders |*70's kind | *Never a dull moment | *Getrouwd in hetzelfde jaar als de Koning en Koningin |*Moeder van een koningskoppel (niet diezelfde, uiteraard!) | *Sinds 1998 ME/CVS | *Alles behalve lui te noemen |*Droomt graag groot |*Moet het doen met wat kan | *Schreef zeventien boeken | *Drie te koop | *Blogt sinds 2006 |*Vaak voor anderen, nu voor zichzelf

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s