Nieuwe start Trotse Moeders

Een aantal dagen geleden heb ik besloten een nieuwe start te maken met Trotse Moeders, de website waar ik al bijna tien jaar voor schrijf. Ik kon het niet loslaten en heb besloten in ieder geval dit jaar nog door te gaan om te kijken of ik opnieuw de passie kan vinden voor het schrijven over mijn kinderen. Ik heb namelijk gemerkt dat ik dat hier niet zo vaak doe en dat het ook niet echt past in de visie van mijn website. Op die van Trotse Moeders is er die plaats wel en ik denk dat de verhalen van mijn kinderen anderen kunnen inspireren. Ook al is het door mijzelf geschreven en zal ik geen plagiaat plegen door het hier te plaatsen, houd ik het toch graag waar het hoort. Daar! Maar daarom kan ik nog wel af en toe een link hier met jullie delen. Voor de mensen die het leuk vinden om mijn andere schrijfstijl te ontdekken. Want dat dat anders ís heb ik gemerkt, ik weet alleen nog niet waarom.

Vanmorgen en vanmiddag schreef ik de eerste twee blogs en heb meteen de eerste online gezet. Een heel klein deel komt hieronder te staan. Wil je dan alsnog meer lezen dan kun je doorlezen op de website van TM zelf. Het gaat over de keuze om niet langer onder pseudoniem te schrijven met gewijzigde namen voor de kinderen, maar gewoon zoals we zijn.

Dat is een hele stap, kan ik zeggen.

Acht maanden geleden nam ik op Trotse Moeders afscheid als ‘Leandrah’. Meer dan acht jaar lang schreef ik onder pseudoniem over mijn leven met ‘Syrah en Jonah’ en het afscheid viel me best zwaar. Toch voelde ik het dat moment niet meer de connectie met mijzelf en mijn kinderen – op het scherm en in woorden. In het echt heten mijn kinderen Elize en Samuël en hoewel ik het prettig vond dat zij niet open en bloot met hun naam en gezicht op het internet zouden staan had ik ooit moeite met dat deel van mezelf dat niet helemaal eerlijk kon zijn. Misschien speelde er ook een beetje ego mee, omdat ik min of meer niet bestond. Beide vormen van schrijven maakten me onrustig en ook nu ik deze eerste woorden van deze blog schrijf voel ik die onrust, omdat ik niet zo goed weet wat ik nou eigenlijk wil. Ik vertrouw erop dat ik het antwoord al schrijvende vind. […]

ik houd van eerlijkheid en ik houd totaal niet van liegen. Toch vind ik het ook prettig dat mijn kinderen een zekere anonimiteit hebben in dit internet-tijdperk. En toch… inmiddels zijn ze beiden tieners en hebben ze ieders hun eigen sociale media waar ze ook allerlei stomme dingen op plaatsen. Dat klinkt een beetje flauw, ik weet het, maar ik bedoel te zeggen (vooral tegen mezelf) dat ik ze niet langer in bescherming hoef te nemen, zolang ik maar respectvol blijf. En zolang ik mijn meisjesnaam (en schrijversnaam) gebruik zal er nog altijd een kleine barrière zijn.

Lees de rest van deze blog »»»via deze link«««.

Geplaatst door

Geboren in 1979. Getrouwd in 2002. Moeder van twee kinderen. Sinds 1998 ME/CVS. Droomt graag groot, maar moet het doen met wat kan. Schreef zeventien boeken. Drie te koop Sinds 2006 blogger.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s